Jest to strona o jednym tylko
gatunku, o Ariocarpus agavoides.
Do niedawna jeszcze ten Ariocarpus występował pod
nazwą gatunkową
Neogomesia agavoides.
Opis gatunku pochodzi z artykułu autorstwa Mariusza Milanowskiego ze Świata Kaktusów (zeszyt 1-2 rok 1993)
Korpus - część nadziemna do ok 8cm przekroju, początkowo ciemno-, później szarozielona ;
Brodawki do 4cm długości i ok 6mm szerokości wygięte łagodnym łukiem do góry, wierzchołek brodawki zagięty;
Areole o średnicy ok, 1cm ;
Ciernie występują tylko wyjątkowo 1-3, co najwyżej 3-5mm długości w kolorze od białego do rogowego , szydłowate , lekko przyciśnięte ;
Kwiaty o trwałości tylko jednego dnia , do 5cm długości : Płatki zewnętrzne drobne łuskowate; Płatki wewnętrzne w rzędach skrajnie białe z różowym środkiem , w rzędach zbliżonych do środka ciemno-różowe z białą podstawą ; Rurka kwiatowa do 2cm długości , goła;
Owoc do 2.5cm długości z wklęsłym środkiem . różowy do purpurowego ;
Nasiona o wielkości do 1.5mm czarne gruszkowate , pokryte drobnymi brodawkami;
Ariocarpus agavoides pod ziemią chowa imponujący korzeń w kształcie dość
pokaźnej bulwy . Roślina od wysiewu zaczyna z cienkim nitkowatym korzeniem
(można to prześledzić na tej stronie w karcie "co się dzieje pod ziemią" i
dość dużą częścią zieloną w stosunku do korzenia . Ale od pierwszego momentu
zaczyna się to zmieniać korzeń rośnie w siłę cały czas i już dwuletnia
podrośnięta siewka ma korzeń masą pęd przewyższający.
Dorosła roślina to 80% korzenia i 20% zielonego pędu. Poniższe zdjęcia
ilustrują ten proces . Rośliny na zdjęciach pochodzą z mojej uprawy . U
roślin z naturalnych stanowisk taki podziemny sukulentyzm jest jeszcze
bardziej zaznaczony.
Potężny korzeń i mały pęd A.agavoides
Dwuletnia siewki korzeń i pęd prawie w równowadze
Waga pędu
Waga korzenia
Waga całej rośliny
Waga części nadziemnej
Waga korzenia
Przekrój dorosłej rośliny
Wśród sukulentów kształt ciała zbliżony do Agawy jest bardzo modny . Natomiast kaktusy wyjątkowo unikają takiego rozwiązania. Oprócz Ariocarpus agavoides podobny typ budowy ma Leuchtenbergia, i jak widać na zdjęciu Digotostigma, może jeszcze Ariocarpus scapharostris.